In deze bijzondere Covid tijd hebben we huisarts in opleiding, Niloufar Rahim in de spotlight. Zij vertelt ons hoe Covid-19 haar werk heeft beïnvloed.

Niloufar heeft zich na werkervaring binnen de kindergeneeskunde, gynaecologie, verloskunde en spoedeisende hulp, nu gericht op het huisartsenberoep. Internationaal heeft Niloufar zich ingezet in ziekenhuizen in Afghanistan, Suriname en Aruba, en heeft ze onder andere deelgenomen aan een VN congres omtrent het verbeteren van de wereldwijde migranten problematiek.

Daarnaast is zij voorzitter van Stichting KEIHAN en houdt ze zich bezig met onder andere medische projecten in binnen- en buitenland, in samenwerking met het ministerie van Hoger Onderwijs, Volksgezondheid en door Covid-19, nu ook samen met het WHO.

In hoeverre heeft Covid-19 jouw werk beïnvloed?

Tijdens de eerste lockdown werkte ik op de huisartspraktijk, waar wij de patiënten niet meer fysiek konden ontvangen, maar veelal de klachten via telefonische of videoconsulten afhandelden. De patiënten met Covid symptomen ontvingen we nog wel op de praktijk. Het is namelijk van belang om die patiënten wel van dichtbij te beoordelen. Ondanks voldoende beschermingsmaterialen en aangepaste werkzaamheden, waren sommige collega’s logischerwijs bezorgd om hun eigen veiligheid en raakten enigszins overvraagd. Eerlijk gezegd had ik daar weinig moeite mee. Mede door mijn eerdere werkervaring ben ik redelijk stressbestendig en flexibel geworden. Zo heb ik in een vluchtelingenkamp gewerkt in Griekenland, maar ook in ziekenhuizen in Afghanistan en Suriname, met veel stressvolle en onvoorziene situaties. Dat gaf mij denk ik de juiste bagage om te zijn wie ik nu ben, op zowel persoonlijk als op professioneel vlak.

Momenteel werk ik op de spoedeisende hulp, waar de situatie geheel anders is, dan op de huisartsenpraktijk. Als gevolg van de toenemende besmettingen en benodigde opnames, kampen veel ziekenhuizen regelmatig met beddentekort voor de Covid en non-Covid patiënten, en zo ook ons ziekenhuis. En terwijl velen zich druk maken om de strenge regels in de samenleving, is inmiddels een groot deel van het zorgpersoneel getraind en voorbereid op een nationaal code zwart, waarbij wij een keuze moeten maken, welke patiënt nog behandeld mag worden. Een angstaanjagend vooruitzicht, welke wij hopelijk niet hoeven mee te maken. Alhoewel dit op zichzelf uiteraard zorgwekkend is, vraag ik mij echter ook steeds vaker af welke patiënten door de huidige omstandigheden ongezien blijven en wat de consequenties daarvan op lange termijn zullen zijn.

Wat zou je mensen mee willen geven ten aanzien van Covid-19?

Inmiddels kent iedereen de regels en als arts wil ik benadrukken dat het belangrijk is dat je je aan deze regels houdt. Maar dat je ook juist de kleine dingen in het leven meer moet waarderen. Don’t take it for granted! Het leven kan ineens omslaan, waardoor doodnormale dingen, zoals een leuk avondje uit of tijd doorbrengen met je familie, niet meer vanzelfsprekend lijken. Maak het beste van het nieuwe normaal en houd vol.

Dan over jou als professional. Wat vormt voor jou de sleutel tot succes?

Het gaat voor mij niet zozeer om het eindresultaat, maar om de weg ernaartoe. Ik denk dat je succesvol bent als je niet alleen voor jezelf het goede nastreeft, maar ook voor anderen. De sleutel van succes is geven. Dat geeft mij een gevoel van geluk en voldoening.

Welke invloed heeft jouw achtergrond op jouw carrière?

Mijn achtergrond heeft ontzettend veel invloed op mijn carrière. Ik denk dat ik niet de dokter van vandaag zou zijn zonder mijn ervaringen als vluchteling uit Afghanistan. Door mijn achtergrond heb ik een andere perceptie van het leven en zie ik dingen anders dan anderen. Zo kan ik me goed inleven in een patiënt die ook een vluchteling is. Ik kijk dan niet alleen naar de klacht, maar ook naar de achtergrond en kan zo begrijpen wat er echt in hen omgaat.

Waar ben je het meest trots op?

Eind 2019 was ik uitgenodigd voor het 110th UN Migration Council in Genève. Het was een ontzettend grote eer voor mij om hierbij de stem van de migranten te vertegenwoordigen. Na het vertellen van mijn levensverhaal op een indrukwekkende locatie als het VN-hoofdkwartier en voor een nog indrukwekkender publiek, besefte ik mij al te meer hoe trots wij als migrant/vluchteling mogen zijn. Op onze achtergrond en levenservaring, op onze doorzettingsvermogen en talenten en op onze welverdiende succes en nieuwe thuis.

Daarnaast ben ik er echter ook trots op, dat ik mij in de afgelopen jaren heb mogen inzetten voor het verbeteren van onderwijs en gezondheidszorg voor diegenen, die niet dezelfde kansen hebben gekregen als ik, en op die manier mijn steentje heb kunnen bijdragen voor een gelijkwaardigere wereld.

Wat is je favoriete quote of verhaal?

Do unto others as you wish others do unto you.

- Confucius